Jubileum 60 jaar Immanuëlkerk Maassluis (1954-2014)

Op 1 september 2014 bestaat de Immanuëlkerk 60 jaar. De Protestantse Gemeente Maassluis wil dit jubileum met een dankdienst vieren op zondagmiddag 7 september. Deze dienst begint om 15.45 uur met samenzang. Aan de dienst zullen de drie koren van de Prot. Gemeente (Sing for Joy, Happy Days en Wonderwijs) hun medewerking verlenen.  De voorbereidingscommissie denkt ook aan een kleine expositie en een reünie voorafgaand aan de dienst.

De Immanuëlkerk is voor vele Maassluizers een herkenbaar en vast punt. Als monumentaal gebouw geliefd bij velen en niet alleen bij de leden van de Protestantse Gemeente Maassluis. De functie van het gebouw is naast het houden van de kerkdiensten, het onderhouden van een plaats van rust, inspiratie, gastvrijheid en ontmoeting, voor jong en oud. Een ontmoetingsplaats in de ruimste zin van het woord, waar aandacht is voor noden en zorg voor een ieder gedurende alle dagen van de week.

Als voorbereiding op dit jubileum zijn er diverse artikelen geschreven over de geschiedenis van de Immanuëlkerk. Onderstaand kunt u deze lezen.

Het leggen van de eerste steen

De Immanuëlkerk is de derde kerk op deze plaats in de Lange Boonestraat. In 1888 werd er een houten noodkerk gebouwd.  Als gevolg van de Doleantie had een groot aantal kerkleden de Groote Kerk verlaten en was voor de (toenmalige) Nederduits Gereformeerde Kerk een nieuw kerkgebouw nodig. Vier jaar later, in 1892, werd de Noorderkerk – toen nog Nieuwe Kerk genaamd – in gebruik genomen. In 1943 werd deze kerk door een bombardement verwoest. Tijdelijk is toen een graanpakhuis aan het eind van Noordvliet, onder de naam Rehobothkerk, in gebruik geweest als vervanging van Noorderkerk. Al direct na de WO II kwamen er plannen voor een nieuw kerkgebouw. Zo was er een vergevorderd plan voor een nieuwe kerk aan het Fenacoliusplein. Dit plan werd echter door “Den Haag” afgewezen. Pas in 1952 komt er “van de minister” toestemming voor nieuwbouw.

Deze nieuwbouw - na een grondruil met de gemeente Maassluis – moest plaats vinden op dezelfde plek waar tot 1943 de Noorderkerk stond. De architecten Boeyenga en Warnaar  kwamen met een bouwplan dat  niet bepaald traditioneel  genoemd kon worden: een moderne achtkantige  constructie met veel glas.  De kerkenraad keurde de bouwplannen goed en de aanbesteding vond op 11 oktober 1952 in het Zeemanshuis op de Wip plaats. Aannemer Brandwijk uit Sliedrecht was de laagste inschrijver en kreeg de opdracht tot de bouw.
Eind december 1952 ging de eerste paal de grond in. Op 10 juni 1953 werd de eerste steen gelegd door Ds. KW. Dercksen. Deze (gedenk)steen is nog te zien in de Nieuwe Kerkstraat onder één van de ramen van de kerkenraadskamer…

De bouw

De totale bouwkosten waren geraamd op ruim vijfhonderdduizend gulden. Het rijk droeg daarvan ongeveer voor de helft bij. Voor de andere helft moest er  geld bij een bank geleend worden en  was de zogenaamde “bouwstenenactie” bedacht. Er werden bonnen gedrukt, die op bouwstenen leken. Deze werden door collectanten (kinderen) verkocht in en buiten de gemeente. Deze actie heeft tot 1964 geduurd. Na twaalf jaar was er 163.000 gulden mee opgehaald.

De ruimte in de bouwput was bepaald niet groot. Er moesten eerst nog een aantal woningen gesloopt worden voor de bouwvakkers konden beginnen met het heien en het storten van de funderingen. Bijzonder is het te vermelden dat de stenen werden aangevoerd met een vrachtschuit in de Veerstraat (toen was Monsterse Sluis dus nog open!). Met paard en wagen werden de stenen vervolgens naar de bouwplaats in de Lange Boonestraat vervoerd.

De kerkenraad had voor de bouw van het orgel in de nieuwe kerk een orgelcommissie benoemd, met Koos Bons als adviseur. Deze commissie gaat voortvarend aan het werk en bezoekt verschillende orgelbouwers in binnen- en buitenland. Uiteindelijk stelt de commissie voor een orgel te laten bouwen door de firma Seifert & Sohn in Duitsland. De kosten zijn echter aanzienlijk hoger dan begroot. De kerkenraad stemt tegen dit voorstel en het lijkt erop dat er naar een goedkoper orgel zal moet worden uitgezien. Een van de leden van de orgelcommissie is hierover zo teleurgesteld dat hij besluit om zelf een deel van de bouwkosten te betalen. Hierdoor gaat de opdracht toch naar de Duitse orgelbouwer. Op 21 augustus 1954 is de bouw van het fraaie orgel voltooid en ruim een maand later geeft Koos Bons zijn eerste concert op het nieuwe orgel….

De bouw vordert gestaag. Een van de laatste bouwactiviteiten is het plaatsen van de klok, een zogenaamde Besklok van 370 kg, die is afgestemd op de klokken van de Grote Kerk.

Op 1 september 1954 wordt de nieuwe Immanuëlkerk in een overvolle dienst in gebruik genomen…

In de zomer van 1954 werden de bouwactiviteiten afgerond met een zeer fraai resultaat als gevolg: een prachtig modern en groot kerkgebouw met ruimte voor 1200 zitplaatsen. Mooie gebrandschilderde ramen, een preekstoel met 3 panelen met schitterend houtsnijwerk van kunstenaar Cor Wijker, de kerkbanken van Slavonisch eikenhout (zonder kwasten!)  en het fraaie Seifert-orgel. De uitstekende akoestiek mag hier zeker niet onvermeld blijven. Ruim tien jaar na het bombardement in 1943, waarbij de Noorderkerk verwoest werd, stond er op dezelfde plek weer een prachtig monumentaal kerkgebouw.

Op 1 september werd de nieuwe Immanuëlkerk – met Koos Bons aan het orgel - in een overvolle dienst in gebruik genomen. Vele genodigden, verschillende sprekers en kado’s, ondermeer van de jeugdverenigingen aangeboden door mevrouw F. Renzen en de heer I. van der Knaap. Vier meisjes (Ditta Tuitel, Wil van Heijst, Marianne Verploegh en Carla Dercksen) droegen een oude statenbijbel de kerk in naar de preekstoel.

Naast de wekelijkse kerkdiensten, de trouw- en rouwdiensten waren er in al die jaren in de Immanuëlkerk ook regelmatig orgelconcerten die door vele muziekliefhebbers werden bezocht.

Na het 50-jarig jubileum in 2004 kwamen er steeds meer plannen om het gebouw aan de eisen van de twintigste eeuw aan te passen. Ook de veiligheidsregels maakten het noodzakelijk om in de loop van 2007 met een groot renovatieplan te komen. Begin 2008 werden de plannen goedgekeurd en in mei van het hetzelfde jaar was de renovatie een feit: een andere kleurstelling, nieuwe stoelen, moderne preekstoel en een veel groter podium (met een groot scherm voor de beamer). Ook de bijgebouwen ondergingen een metamorfose. Zo ontstond er een bijzonder mooi multifunctioneel gebouw geheel aangepast aan deze tijd.

Dit is het vierde en laatste artikel in een serie over de Immanuëlkerk naar aanleiding van het zestig jarig jubileum op 1 september. In de eerdere artikelen hebben we geschreven over de geschiedenis van deze kerk. Het is de derde kerk die op deze plek gebouwd is. In 1888 werd er - toen een groot aantal leden de Groote Kerk had verlaten – een houten noodkerk gebouwd. In 1892 werd de Noorderkerk ,  toen nog Nieuwe Kerk genoemd, in gebruik genomen.

Bij het bombardement op 18 maart 1943 werd deze Noorderkerk verwoest. Elf jaar later werd er een prachtige moderne kerk gebouwd, die als naam Immanuëlkerk kreeg. Op 1 september 1954 werd deze kerk, met het fraaie Seifert orgel en de mooie gebrandschilderde ramen,  in gebruik genomen.

Na het 50-jarig jubileum in 2004 kwamen er steeds meer plannen om het gebouw aan de eisen van de twintigste eeuw aan te passen. Deze plannen werden in 2007 goedgekeurd en in 2008 was de grote renovatie een feit: een andere kleurstelling, nieuwe stoelen, een groter podium met scherm voor de beamer. Ook de bijgebouwen ondergingen een metamorfose. Zo ontstond een bijzonder mooi functioneel gebouw geheel aangepast aan deze tijd.

Het jubileum wordt op zondagmiddag 7 september met een dankdienst gevierd. Aan deze dienst zullen de drie koren van de Protestantse Gemeente Maassluis (Sing for Joy, Happy Days en Wonderwijs) hun medewerking verlenen. Er is ook een kleine expositie over de geschiedenis over de Immanuëlkerk. Na de dienst is er een reünie.

De jubileumdienst begint om 15.45 uur met samenzang. Iedereen is van harte welkom!!

De orde van dienst kunt u hier ophalen.

 

Laatst gewijzigd op 7 september 2014.