De naam iona

De naam iona dient uitgesproken te worden als ‘jona’.

Jona is het Hebreeuwse woord voor 'duif' en verbindt de wijkgemeente iona met de duif uit het kerkgebouw De Ark dat achtergelaten moest worden. Achter het liturgisch centrum van De Ark stond een gemetselde muur en aan die muur hing een plankje met daarop een witte, stenen duif met een groene palmtak. Deze duif heeft ook in de Immanuëlkerk een prominente plaats in het liturgisch centrum gekregen en is dus nog steeds te bewonderen.

Het uiteindelijk wegblijven van de duif, was voor Noach het teken dat er weer nieuw leven mogelijk was. Een teken dat God woord had gehouden en nabij was gebleven. Op die manier staat de duif uit Genesis 8 in verbinding met de Hebreeuwse naam Immanuël voor Jezus uit Mattheus 1:23. Immanuël betekent: ‘God (is) met ons’. Alle vier de evangelisten vermelden nog een ander voorbeeld van verbintenis tussen de duif en Gods nabijheid. We zien de aanwezigheid van Gods Geest namelijk in de duif die neerdaalde op Jezus na zijn doop in de Jordaan.

Door Jona te schrijven als iona kunnen de 'I' van de Immanuëlkerk en de "A" van De Ark een plaats krijgen. De schrijfwijze ‘iona’ heeft oude wortels en stamt uit de tijd dat de letter ‘j’ nog niet bestond. De uitspraak is dus wel ‘jona’.

Tot slot kan de profeet Jona voor ons als christenen in deze tijd als inspiratiebron dienen. Zien wij er soms ook niet als een berg tegenop om het Woord uit te dragen in een omgeving die daar helemaal niet op zit te wachten? Laat het verhaal van Jona ons bemoedigen om het vertrouwen in God niet los te laten ook al lijkt wat God van ons vraagt soms onmogelijk, onbegrijpelijk of zelfs onzinnig.

Laatst gewijzigd op 10 september 2011.