Bij de ochtenddienst van zondag 10 juni

Het alternatieve spoor van het oecumenisch leesrooster wijst voor aanstaande zondag Job 2 aan. Om Job 2 te kunnen plaatsen is het goed om eerst Job 1 gelezen te hebben, het gedeelte dat voor afgelopen zondag op het rooster stond.

Job is een toonbeeld van vroomheid en oprechtheid maar, zo suggereert de satan in het verhaal, dat is een koud kunstje als je leven voorspoedig verloopt. Wat blijft er over als je alles en iedereen kwijt raakt? Tot op zekere hoogte geeft God de satan dan de ruimte om Job op de proef te stellen. Maar veel succes heeft de satan vooralsnog niet. En dus gaat hij een stapje verder, en daarover gaat het in Job 2. Nu wordt Job zelf ook aangepakt. Zal hij nu God vaarwel zeggen?

Het verhaal is niet bedoeld als geschiedschrijving maar veeleer als een parabel. Het is een volksverhaal waarin mensen proberen een weg te zoeken in het labyrint van vragen rondom het lijden en het kwaad. En het houdt in die zin ook ons, lezers en luisteraars anno 2018, een spiegel voor. Hoe gaan wij om met het lijden – met ons eigen leed en met dat van anderen – en welke rol speelt God daar dan in?

De satan komen we ook tegen in het evangelie van deze zondag, Marcus 3: 20-35. “Als Satan tegen zichzelf in opstand is gekomen en verdeeld is”, antwoordt Jezus op het verwijt dat Hij de duivel met Beëlzebul uitdrijft, “kan ook hij niet standhouden, maar gaat hij zijn einde tegemoet.”

Als vanzelf roept deze combinatie van lezingen dan ook de vraag op naar de (speel)ruimte van de satan of van het kwaad. Gaat het om een zelfstandige kracht naast – of tegen – God?

Vragen genoeg; of we ze ook op een bevredigende wijze beantwoord krijgen valt nog te bezien, maar het is wel de moeite waard om hiermee aan de slag te gaan.

Ds. Chris Schreuder

De lirtugie voor komende zondag kunt u hier neerladen.

Laatst gewijzigd op 9 juni 2018.